TELLER OPVANGCRISIS
BLOG VRIJWILLIGERS
I’ve got life, I’m gonna keep it »karine - 21/02/2012
Een Congolese vrouw »
guy - 17/02/2012
alle blogs »
GETUIGENISSEN
‘Als ik ooit terug ga zal er een jonge man sterven, die man zal ik zijn’ lees meer »alle getuigenissen »
BLOGPOSTS VAN EVA
Verschillende gezichten »eva - 15/02/2012
En toen was er plek, maar waar, en voor hoe lang? »
eva - 04/02/2012
Waarom wij? »
eva - 20/01/2012
Logisch »
eva - 10/01/2012
Versterking »
eva - 05/01/2012
Liever geen sneeuw dit jaar »
eva - 03/01/2012
Een ander kerstfeest dan thuis »
eva - 26/12/2011
Een warme kop soep op een frisse najaarsdag »
eva - 30/11/2011
BLOGPOSTS VAN ANDEREN
I’ve got life, I’m gonna keep it »karine - 21/02/2012
Een Congolese vrouw »
guy - 17/02/2012
De kleine Mahsa »
kim - 07/02/2012
I really don’t know »
kim - 09/01/2012
Logisch
10/01/2012Met zijn herkenbare muts op zit hij om half 1 soep te eten. Bij de deur was daarvoor even verwarring: “Hij zit toch in de opvang?” “Nee, nee, hij heeft zijn interview bij DVZ vandaag,” zeg ik. Rustig eet hij zijn soep in zijn eentje. Hij komt uit Ghana en we spreken Engels met elkaar. Het is een vertrouwd en bekend gezicht in een volle zaal nieuwe asielzoekers. Net voor ene wanneer hij vertrekt groet ik hem en richt me op iets anders. Maar dan een paar uur later als er zich mensen aanmelden voor de nachtopvang duikt zijn muts weer op. Net als mijn collega’s ga ik ervan uit dat hij een plaats nodig heeft voor vanavond. Hij heeft immers al in de nachtopvang geslapen.
Rustig wacht hij buiten totdat het wat rustiger is en de nieuwe nachtverblijvers vertrokken zijn. Het is al na vijven wanneer hij naar binnen weet te glippen. Hij stapt doelgericht op me af en laat me zijn papieren zien. “Is it ok?” vraagt hij me wijzend op de stempel van DVZ op zijn Annexe 26.
Ik ben wat overrompeld door zijn vraag. Ik herinner me weer onze ontmoeting eerder de dag tijdens de soep. Ook herinner ik me weer dat hij na velen weken buiten op straat toch een opvangplaats aangewezen gekregen met behulp van een advocaat. Hij heeft dus minstens een uur, zo niet meer staan wachten om ons te vragen over de stempel . Zowel de nieuwe stempel als zijn Annexe 26 zijn in het Nederlands. Logisch dat hij het niet begrijpt.
Hij heeft bovendien tot voor kort weken op straat moeten slapen in de kou en onzekerheid, vanwege “verzadiging van het opvangnet in België”. In het Soep- en Info punt kon hij dagelijks soep krijgen en werd contact met zijn advocaat onderhouden. Via SOS opvang kon hij op kerstavond in een bed slapen, in plaats van buiten in het park. Logisch dat hij naar het Soeppunt komt om te vragen of alles ok is met zijn papieren.
Ik leg hem uit dat de stempel een formaliteit is en dat hij zich geen zorgen hoeft te maken. Hij is duidelijk opgelucht en op weg naar buiten schudt hij opgewekt de handen van alle collega’s en roept: “Everyone here is good, you have all been so good to me, thank you!”
auteur: eva
Sedert vorige week help ik mee in de SOSopvang te Anderlecht.
De reden waarom ik dit doe is simpel. Ieder mens heeft recht op een beetje leven : een rustig plekje om te kunnen slapen en tot rust te komen, een goede maaltijd, en mensen om zich heen die naar hun verhaal luisteren.
Karine